Home Film- en Serierecensies Robin Hood (2018)

Robin Hood (2018)

by Jeroen Dejaegere

Verenigde Staten
Avontuur / Actie
116 minuten

geregisseerd door Otto Bathurst
met Taron Egerton, Jamie Foxx en Eve Hewson

Na een felle strijd tijdens de kruistochten besluit Robin Hood terug naar huis te keren. Eenmaal terug komt hij erachter dat zijn geliefde Sherwood Forest een corrupte plaats is geworden. Samen met een groep bendeleden besluit hij zijn thuis te heroveren.

De Mening van Jeroen

We hadden al een animatieversie van Robin Hood, een komische prent, het wat serieuzere blockbustermateriaal en tal van spin-offs en remakes. Waarom oh waarom zouden we dan nog maar eens een nieuwe Robin Hood-prent willen verwelkomen? Het antwoord is eenvoudig : omdat een echte actieprent nog eigenlijk niet aan de orde was! En laat daar nu ook een ietwat alternatieve verhaallijn tegenover staan met twee acteurs in de hoofdrol die momenteel best wel wat succes weten te vergaren en je hebt een titel die op z’n zachtst gezegd weet te verrassen.

Taron Egerton, die we vooral (lees : eigenlijk alleen) van zijn hoofdrol in de tweedelige reeks van The Kingsman kennen, mag de titelrol in het verhaal op zich nemen.  Hij wordt geflankeerd door een acteur die zowat iedereen weet te bekoren : Jamie Foxx. De eerder onbekende Eve Hewson neemt de rol van Marion voor haar rekening, terwijl Ben Mendelsohn de karakterkop van de kwaadaardige sheriff leven inblaast.

De hoofdrolspelers zetten beiden relatief sterke personages neer die het spel op het witte doek wat overheersen, niet in het minst omdat andere verschijningen eerder ondermaats presteren tijdens hun acte de présence. Zo is het jammer dat Broeder Tuck (de heerlijke Tim Minchin) niet meer in de schijnwerpers mag staan of een echte humoristische insteek kan verzorgen. Hij blijft voornamelijk steken in wat oppervlakkige en niet steeds geslaagde oneliners. Zelfs Eve Hewson blijft uitermate ondergeschikt aan de prestaties van haar love-interest en het is dan ook wat wennen om het personage van Marion gedeeltelijk naar de kant te zien geschoven worden.

Een hoogstaande prent zal deze titel nooit genoemd kunnen worden, daarvoor is de verhaallijn te dunnetjes. En echte oscarprestaties hebben we evenmin gezien. Maar visueel kan de kijker best wel op wat leuks rekenen en als je het geheel niet al te serieus neemt, zit je perfect klaar voor een avondje popcorn-avontuur. Memorabel is het allemaal niet, maar saai kan je dit zeker niet noemen. Gewoon verstand op nul en geniet maar.

Related Articles

Leave a Comment