Het Project van Arne Van Der Linden

door Jeroen Dejaegere

Een vreemde samenloop van omstandigheden stelt de zeventienjarige Alan Gray voor een opmerkelijke keuze: een kamer in een delinquentengesticht of een plek in Project [Lotgenoot], een geheime opleiding waarin veelbelovende probleemjongeren worden klaargestoomd voor een carrière als geheim agent. Alan reist naar het verborgen trainingscomplex van Necropolis, waar hij als rekruut wordt opgeleid en uitgedaagd. Maar kan hij zich wel handhaven in de schaduwwereld der spionnen?

De Mening van Jeroen

Wanneer je als gepassioneerd boekenfan op zoek gaat naar actieverhalen voor jeugd en YA, is de kans heel groot dat je klassieke internationale grootheden uit het genre wordt voorgeschoteld als Chris Bradford, Robert Muchamore of David Baldacci. Net als op vele andere vlakken blijft het originele aanbod uit ons taalgebied ook hier wat in gebreke. Maar met een kleine inspanning kan je toch best wel wat pareltjes ontdekken die soms als selfpub, soms bij kleinere uitgeverijen, of occasioneel onder de vleugels van een (ondertussen) gevestigde waarde naar de etalages van diverse boekhandels worden gebracht. In dat kader was het alvast een hele verademing om te vernemen dat Arne Van Der Linden met zijn schrijfdebuut het actiesegment voor de jeugd zou vervoegen. Een leesbeurt kon dan ook niet lang uitblijven.

“Het Project”, dat uiteindelijk het eerste deel van een duologie zal uitmaken, kent alvast een klassieke opbouw, waarbij we als lezer aanvankelijk voorzichtig worden voorgesteld aan het hoofdpersonage en zijn leefwereld, we worden ingewijd in de aanleiding van de plotopbouw en krijgen vervolgens op gelijke tred met dit personage alle informatie aangereikt. Van Der Linden brengt met mondjesmaat de verschillende personages aan die in grote of mindere mate een rol zullen spelen in het verhaal. Hij doet dit overigens in twee delen. Terwijl hij in eerste instantie de focus op “Alan”, zijn vriendin en “gezin” legt, wordt die in het tweede gedeelte verschoven naar de nieuwe omgeving waarbij ook vrienden en omkadering bij momenten op de voorgrond mogen treden. Het contrast tussen het “voor” en “na” wordt hierbij door de auteur treffend uitgewerkt. 

Niettegenstaande dit eerste deel in de tweedelige reeks een opbouw kent naar een tussentijdse climax (zo’n kleine 400 pagina’s verder), is er niet echt sprake van een heuse spanningsboog met opbouw en uitloop. Begrijp me niet verkeerd, dit is hoegenaamd geen minpunt, aangezien de spanning steeds hoog aangehouden blijft en er meer dan voldoende te beleven valt om een binge-leesbeurt te rechtvaardigen. Het verhaal kent een strakke en logisch aanvoelende structuur die vertaald wordt in een realistisch aanvoelende plotlijn. Daarnaast blijft het verhaaltempo het hele boek door aardig hoog en kent het nagenoeg geen rustpunten.

De opzet van het hele verhaal is er niet meteen eentje die voor een ervaren lezer als uiterst “origineel” kan bestempeld worden. Wie al wat genre-boeken achter de kiezen heeft, zal ongetwijfeld raakvlakken herkennen met pakweg een Team Mortis, Artemis Fowl of Alex Rider. Maar laat dit nu meteen een dikke pluim op de hoed van Van Der Linden zijn. Op geen enkel moment heb je als lezer het gevoel dat zijn debuut een afkooksel zou zijn van de voorgenoemde sterkhouders, integendeel, hij slaagt erin om alle elementen die deze reeksen zo succesvol maken, te bundelen in zijn eigen schrijfsel en een strakke en charmante voltreffer op te bouwen.

De leeftijdsklassering van dit boek is een moeilijker punt. Enerzijds is het verhaal qua inhoud en structuur best wel doenbaar voor een jeugdlezer van pakweg 11-12 jaar, af en toe kan het wat “moeilijker” woordgebruik misschien meer aangewezen zijn voor een Young Adultpubliek. De stempel “jeugdboek” zou misschien onterecht een ouder leespubliek kunnen weghouden van een welverdiende leesbeurt, terwijl de vermelding “Young Adult” er dan weer voor kan zorgen dat een sterke jeugdige lezer het boek ten onrechte links laat liggen. Een dilemma dus, maar nog maar eens pluim op de hoed van de auteur dat hij met één uitgave (en een debuut dan nog) zonder voorbehoud zowel jeugdige lezers als young adults weet te boeien.

Wanneer we “Het Project” als actie-genretitel voor jeugd of YA gaan bekijken, dan zal je in ons taalgebied al van goeden huize moeten komen om een uitgave te ontdekken die de vergelijking met dit debuut kan doorstaan. Dit betekent natuurlijk niet dat deze publicatie helemaal foutloos is. Wie mij de arm omwringt om toch maar een minpunt te duiden, zou ik kunnen wijzen op het feit dat de schrijver net iets teveel het woord ‘monsteren’ in zijn tekst verwerkt in plaats van te kiezen voor een synoniem, of tot vier keer toe de zon als een ‘vuurbol’ gaat omschrijven, of dat bepaalde zinnen toch wel wat te stroef of houterig aanvoelen. Maar wanneer we in ogenschouw nemen dat dit een debuut betreft (en wat voor één!), dat de structuur, de spanning, het verhaaltempo, de diepgang en plotuitbouw nagenoeg de perfectie benaderen, dan ben ik ervan overtuigd dat die kleine bovenstaande puntjes gerust als onbestaand mogen beschouwd worden.

Boekgegevens :

  • Titel : Het Project
  • Auteur : Arne Van Der Linden
  • Uitgeverij : Hamley Books
  • ISBN : 9789463967983

You may also like

Plaats een bericht