Een monster, hoe dan? is het vijftiende deel in de enorm populaire serie van Tom Groot, geschreven door Liz Pichon.

Mysterie van het monster
In het vijftiende deel in de serie duikt er ineens een monster op in Toms leven. Het is Tom een raadsel hoe dit rare beest in zijn leven heeft kunnen verschijnen. Is het een doedel? Is het zijn woeste zus Delia? Of is het Meneer Fullerman tijdens volle maan? Voorlopig is het nog even geheim, maar het mysterie zál ontrafeld worden.

Populaire serie
De waanzinnige wereld van Tom Groot is een enorm populaire serie kinderboeken in de stijl van Het leven van een loser: een dagboek met de grappigste avonturen, geïllustreerd met lollige tekeningetjes. Tom is een dagdromer, een groot striptekenaar en een meester in het verzinnen van smoesjes. Wereldwijd zijn er al meer dan 6,5 miljoen exemplaren verkocht in de serie over de waanzinnige wereld van Tom Groot.

De Mening van Veronique

Kinderboekenschrijfster en illustrator Liz Pichon is vooral bekend van de reeks Tom Groot. Deze serie werd vertaald in maar liefst 43 talen. Pittig detail is dat de schrijfster dyslexie heeft en met dit in mijn achterhoofd begin ik aan mijn recensie voor haar 15de verhaal van Tom Groot.

Via een aantrekkelijk gevulde cover van het boek word je direct in de fantasie van de schrijfster meegenomen. Door verschillende tekeningen, pijlen, kleuren en natuurlijk de monsters kan je nadien de korte inhoud van het verhaal in de kaft terug vinden.

Bij het openen van de kaft zie je monsters, allemaal gelijkvormig aan elkaar, maar in allerlei verschillende maten, sommigen staan verticaal  en andere horizontaal nog andere op hun kop. Allemaal witte monsters op een paarse ondergrond. Een monster die ieder kind wel kan natekenen. En waar je verbeelding direct van aangewakkerd wordt.

Deze hardcover van 237 bladzijden is geschreven in zeer eenvoudig te begrijpen korte zinnen. Het fantasierijke verhaal leunt heel dicht bij de leefwereld van kinderen. Ook de manier waarop kinderen iets vertellen aan elkaar, kan ik volledig terugvinden in de schrijfwijze van Liz. De leeftijd die aangeraden wordt, is 10 jaar,  maar mijn inziens kan dit boek ook gelezen worden door kinderen vanaf 8 jaar. De tekeningen en droedels staan de tekst bij en geven dus ook een extra steun voor kinderen die het moeilijker hebben bij het lezen. Het is ook leuk dat er met verschillende lettertypes en groottes van letters gewerkt wordt. Sommige eerste letters krijgen dan ook soms nog een extra gevulde hoofdletter. Niet alleen letters maar ook woorden worden extra in de aandacht geplaatst. Alles is zwart-wit maar ik zou niet schrikken als kinderen hier zelf een kleurrijke aanvulling aan geven.

Ook kinderen die moeilijk kunnen een keuze maken tussen een gewoon leesboek en een strip, hoeven bij Tom Groot niet te kiezen, want deze graphic novel heeft beide. Kinderen die niet graag lezen zullen door de tekeningen en de verschillende lettertypes het boek zeker ook aantrekkelijk vinden en hopelijk het plezier in boeken lezen vinden.

Ik vond de ideeën die beschreven zijn voor de spelletjes die Tom speelt op zijn speelplaats zodanig beschreven, dat ik er zeker van ben dat het tekenen van monsters op de speelplaats en een potje kamp zeker een van de nieuwe spelen wordt. ( Als het niet inslaat bij de kinderen na het lezen van het boek, dan leer ik het hen wel )

Dit is mijn eerste boek die ik lees van Tom Groot, maar ik heb het me niet beklaagd. Alleen jammer voor de 14 boeken ervoor, dat ik nu pas dit boek in mijn handen krijg.

Boekgegevens :

  • Tom Groot 15 : Een Monster, hoe dan?
  • Auteur : Liz Pichon
  • Uitgeverij : Gottmer
  • ISBN : 9789025770976