Weerwolven van Waraine van Eva Linden

door Jeroen Dejaegere

‘Hallo, is daar iemand?’ fluisterde ze. Vlak bij haar knapte er een droge tak. Ze keek om, maar er was niemand te zien. Wie speelde er een spelletje met haar? Op dat moment hoorde ze een krakende stem. ‘Wie bij de hond slaapt, krijgt zijn vlooien,’ mompelde de stem. ‘En wie in het gezelschap van de Weerwolf vertoeft, moet het ontgelden.’ Angstig deinsde ze achteruit.

Tijdens de zomervakantie van 2002 komen negen jongeren terecht in Waraine, een idyllisch dorpje aan de Franse kust. Door een speling van het lot moeten ze een week lang in hetzelfde vakantiehuis verblijven. Is het puur toeval dat ze samen in het vakantiehuis terecht zijn gekomen, of zit er meer achter? Na een spelletje ‘Weerwolven van Wakkerdam’ begint een ware nachtmerrie waarbij er gewonden vallen. Waart er een moordenaar rond in de bossen van Waraine? Hun zoektocht naar de dader ontaardt in een koortsachtige heksenjacht naar de Weerwolf. Steeds meer geheimen komen aan het licht en daaruit blijkt dat niemand is wie hij lijkt. Kunnen ze elkaar vertrouwen? Hun detectivespel loopt al snel uit de hand, maar de belangrijkste vraag blijft onbeantwoord: wie is de Weerwolf?

‘Weerwolven van Waraine’ (2020) is een spannende thriller/detective. Het boek is geschikt voor alle lezers vanaf 14 jaar die van spanning en mysterie houden.

De Mening van Jeroen

Iets meer dan twee jaar geleden, maakte ik voor het eerste kennis met de schrijfsels van Eva Linden. Ik had toen het genoegen om haar debuut Maanziek van een kritische blik te mogen voorzien en ontdekte een jonge schrijfster met heel wat talent. Nu, zoveel tijd later, is haar trilogie ondertussen helemaal afgewerkt en kan ik aan een leesbeurt beginnen van haar nieuwste telg, een thriller/detective voor lezers vanaf 14 jaar.

Het eindresultaat is een boek dat heel wat sterke punten bevat, maar bij wijlen ook een beetje aanvoelt als hit en miss. De schrijfster opent met een traditionele setting, waarbij de diverse personages hun basisvoorstellingsronde krijgen. De informatie die wordt aangereikt is dan wel voldoende, zeker voor de aanvang van het verhaal, maar de veelheid aan eigenlijke hoofdpersonages (het zijn er negen!), zorgt ervoor dat je al snel het gevoel hebt her en der een droge opsomming te lezen. Het is namelijk allemaal een beetje teveel van het goede in één keer en had misschien beter over meerdere hoofdstukken gespreid geweest. Wat ze dan wel weer goed doet verderop in het verhaal, waarbij de personages met mondjesmaat van wat extra diepgang worden voorzien. Het duurt ook wel enkele hoofdstukken vooraleer je een beetje het gevoel hebt, de personages uit elkaar te kunnen houden. 

Linden beschikt over een aangename vlotte schrijfstijl en uit het verhaal wordt meteen duidelijk dat ze goed heeft nagedacht over haar structuur en de indeling van de plot. In relatief korte hoofdstukken, waarbij telkens de focus wordt gelegd op één van de personages, brengt ze een doorlopend en samenhangend geheel. De geloofwaardigheid en het gevoel van realisme is echter bij momenten ver te zoeken. Meer dan eens zal je als lezer je afvragen waarom de verschillende hoofdrolspelers niet hun smartphone raadplegen of gebruiken, waarom niet altijd de hulpdiensten worden gecontacteerd, waarom bij een verkeerde boeking de eigenaar niet wordt opgebeld of hulp van thuis wordt ingeroepen, waarom een zestienjarige überhaupt alleen op vakantie trekt naar een voor hen onbekende bestemming, of een terrasje doen terwijl een vriend is overleden wel een normale reactie is enz. Eigenlijk teveel ergerlijke puntjes om die met de mantel der liefde toe te dekken. 

Toegegeven, het laatste hoofdstuk zal heel wat verklaren en maakt dat een leesbeurt met vele vragen toch ietwat getemperd wordt en de opzet om het geheel op te bouwen rond het spel De Weerwolven van Wakkerdam is zeker origineel gevonden. Al heb je als lezer het gevoel dat de impact van het spelletje binnen het plot, niet de impact op het verdere verhaalverloop rechtvaardigt. 

Zoals ik zei eerder in mijn bespreking, heeft Eva Linden een vlotte pen en haar verhalende sequenties zullen net als de gebruikte dialogen best vlot binnengaan bij het beoogde doelpubliek. Ze hanteert een strakke structuur en over de plot is nagedacht. Alleen is dit door de vele kleine foutjes een gevalletje van “net niet”. Net als de Latijnse spreuk die meermaals wordt aangehaald : Alea “I”acta Est (met een I)

Boekgegevens :

  • Titel : Weerwolven van Waraine
  • Auteur : Eva Linden
  • Uitgeverij : We Will Shoot
  • ISBN : 9789082750430

Bekijk ook deze artikels

1 commentaar

Eva Linden januari 10, 2021 - 7:34 pm

Bedankt voor je (h)eerlijke recensie! Een kleine opmerking: het verhaal speelt zich af in de zomer van 2002, toen bestonden smartphones nog niet en ook de verbinding om te bellen was allesbehalve op een plaats als Waraine 😉

Reply

Laat een Opmerking na